Profilo di 필요없어[tAnGMo]Just Have a little Try.....FotoBlogElenchiAltro Strumenti Guida

aphinya papitak

Professione
Interessi
http://www.myspace.com/love_tangmo

http://lovelovetangmo.hi5.com
Foto 1 di 48
เพลงที่หามาให้ลองฟังกัน

Meteo

Caricamento in corso...
เพลงมาให้ลองฟังกัน

Windows Media Player

www.myspace.com/love_tangmo

 

Add to My Profile | More Videos

Just Have a little Try.......

เอาเวลาไว้รักตัวเอง แล้วจำอดีตที่ดีดี ก็คงจะพอ
02 marzo

เรียนจบแล้ว มข.

 
เออไหนๆๆ ก็จบและ ชีวิต ป.ตรี ที่นี่
 
ไคอยาดเขียนไร ด่าไร
เชิญ
.......................
เมืองแห่งตำนานที่ทำให้เหมือนว่า เอ้า
ใจแตก อิอิ
 
ทำให้รู้จักความรัก ในหลายรูปแบบ
และทำให้รู้ว่าแม่ง
บาปกำมีจิง
สังเกตง่าย
 
ตอนนี้ว้าวุ่น ว้าแหว่ ล่องลอย เหมือนถูกทุกคนทิ้ง
ไม่มีเวลาให้กับความสุขเลย......
มองไปทางไหนก็เหมือนตันๆๆ เศร้าๆๆ
 
เคยบ่นว่า แม่งโฆษณา มาอย่างงี้ ให้กำลังใจนู่นนี่ มีผลจิงหรอ
 
ตอบว่า วันนี้มีหวะ
 
แม่งนั่งร้องให้อยู่ เจอโฆษณาตัวนึงบอกว่า
 
ทุกปัญหา มีทางออก...........
 
จิงหวะ มันมี...แต่ตอนนี้กูเหนื่อยหวะ หลายเรื่องจิงๆๆ
มันก็คงเป็นช่วงหนึ่งของชีวิตที่เจอกับปัญหา สับสน..
กลืนไม่ได้ คายไม่ออก ไปนู้นก็ไม่ดี ไปนี่ก็ไม่ได้
เศร้า...........
 
 
ขอบคุณทุกๆชีวิต ที่ให้ความช่วยเหลือ ความรัก ความบริสุทธิ์ใจ
ตอแหล หน้าม้อ สอพลอ
ที่ทำให้เรียนรู้ชีวิตได้มากขึ้น
 
 
............................
จะเก็บเรื่องราวดีๆเอาไว้............
18 febbraio

ถามความเห็นว่ะ ตอบๆๆหน่อย

 
 
 
แบบว่าคิดว่าลายไหน เหมาะกะกรูมากมายที่สุด
ขอร้อง ตอบเถอะ จะสักตรงลำตัวด้านหลังฝั่งขวามือจ้า
ด่วนๆๆ
ก่อนที่จะไม่กล้า
ไคตอบขอให้โชดดี ร่ำรวยนะจ๊ะ
16 febbraio

เผาตัวเอง เพราะอีคำสาบจากเพื่อนบ้าคนหนึ่ง ชื่อเบิร์ด

 
นะ เพราะอีคำสาบบ้า ที่ต้องทำให้กรูต้องตกหลุมดำ บักใหญ่
 
กำเวงไรต้องมาเผาตัวเอง ทำไมต้องเป็นหนึ่งในห้า
 
ไม่ทำก็ไม่ได้ เด๋วอนาคตอันรุ่งโรจน์ต้องมาต้องคำสาป
 
เริ่มเลยแล้วกัน................
 
1.
เมื่อ Pom Pom Cheer gal อย่างกูไม่รู้เรื่อง
ณ.วันงานกีฬาสีประจำปีตอนม.ปลาย หูย กระแส ปอมปอม เชียร์มาแรง สมัยนั้นก็ตัวยอดเลยกรู
โดนโยนเป็นลูกบอลซะเวียนปวดเศียรเวียนหัว ซ้อมทุกวัน แน่น เป๊ะทุกช๊อต
ซ้อมมาอย่างดี จนมาถึงวันงานจิงๆๆ ตอนที่จะโชว์เลยแม่ง...........................
จังหวะที่ขึ้นไปยืนบนยอด โดนโยนส่งตัวเพือ่ตีลังกาหมันตัวรอบครึ่ง
แล้วต้องหมุนกลับ แล้วทิ้งตัวลงมา จังหวะนั่นแหละ แม่ง
เสียงผ่ายลมอย่างดัง (มากๆๆ) จนพวกตัวรับข้างล่างตกใจเสียจ้งหวะรับกรูพลาด
เกือบคอหักตาย พอการแสดงจบแม่งกู โคตรอาย ที่โคชถามว่าเป็นไรกันถึงเสียจังหวะ
ทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า ตกใจเสียงตดกู -*-
 
2.
เมื่อสาวสวยสมัยรุ่งโรจน์ ปีหนึ่ง
เป็นที่รู้กันว่าสาวๆวิยาการต้องไปเรียน eng ที่ตึกมนุษย์ แลฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ต้องเรียน
ก่อนเรียนก็ต้องยุรยาทจากคณะ ไปผ่านโรงอาหารคณะมนุษย์ ไปหน้าคณะ
เจอหนุ่มๆๆวิดวะ ถาปัด เต็มตึ้งๆๆ ขึ้นลิฟท์
เข้าห้องเรียน นั่งเรียน กะหลายคนหลายสาขา ผ่านไป.....
เรียนเส็ดตามประสาสาวๆก็ต้องเข้าห้องน้ำ ไปเมกชัวร์ว่า เออพร้อมแล้ว สวยแล้วกู
อีเราก็ ไม่ได้รู้เรื่องไร..แล้วไคไม่รู้จักข้างๆๆมาสะกิดว่า....
โทษที่ค่ะ น้องลืมรูดซิปกระโปรง (ด้านหลัง) ก็ได้แต่ก้มหน้าตอบไปว่าขอบคุณค่ะ
กรี๊ด กรูจะเป็นลม ตั้งแต่ตอนไหนวะเนี๊ยะ......มิน่าหละแม่งสะกิดกันมองกูใหญ่
นึกว่าวันนี้สวยผิดปรกติ ที่ไหนได้.........ฮือๆๆ
ปล.วันนั้นถ้าจำไม่ผิดข้างในใส่สีเนื้อซะนี่
   
 
3.
สมัยคอนโดเก่าเมื่อปีที่แล้ว
หู้ยนะเนื่องจากคอนโดนี้หน้าลิฟท์มันก็สว่างดีอยู่หรอก อีเราถือข้าวของ
มากมายมาคนเดียวเลย เต็มสองมือน้อยๆๆๆหนักๆๆ
ไม่ทันได้สังเกตอะไรมากมาย รีบจะขึ้นห้องอย่างเดียว
ก็บรรจงเอานิ้วก้อบน้อยๆๆที่เหลือ ค่อยๆจิ้มลงไปที่ชั้น 4
เดินเข้าลิฟท์มาอย่างทุลักทุเล แล้วก้สะเอาะกดชั้นสี่ในลิฟทืแล้ว
ถอนหายใจที่นึงเด๋วก็ถึงห้องแล้ว
พอลิฟท์จะปิดแล้วแม่ง อ้าว..ไฟในลิฟทืเสือกดับ โคตรมึง ไรวะ
มือก็กดให้ประตูเปิดไม่ทัน เพราะมันเคลือนตัวแล้ว..
เหมือนจะตายเลยกู น่ากลัวมาก แม่งมืดสนิทจิงๆๆแบบว่าสนิทๆๆๆๆๆ
พอลิฟทืเปิดมาก็นะ โอ้ยไม่กล้าจะหันกลับไปมองเลย กลัวเลยกรู
เสร่อ จิงๆๆ
 
4.
กูถูกขังเดี่ยว
เรื่องเกิดจากหลังจากที่แอบเมาๆเล็กน้อยในคืนปาร์ตี้วันเกิดซักคน
นั้นเพราะพลังลีโอ และพญาเสือโคร่ง ที่กรึบกันซะหมดเกลี้ยง
ที่สมอลรูมจะมีห้องด้านหลังเล็กๆเอาไว้เก็บของ เปลี่ยนเสื้อผ้านักร้องในค่าย
ก่อนจะกลับกูก็เข้าไปเปลี่ยนเสื้อไง แล้วด้วยความไม่รู้
สะเออะล๊อคไง แล้วห้องนี้มันกลอนฟรีไง มีกุญแจก็แม่งเปิดไม่ได้
ยืนกรี๊ดๆๆ วิงวอน โหยหวน ยืนรูดประตูที่เป็นฝ้ากระจก ว่า
อย่าทิ้งแตงโมไว้แบบนี้ อยู่เป็นเพือ่นก่อน อย่าพึ่งไป ร้องไห้อีกกู..
คนข้างนอกก็แม่งหัวเรอะกู สะใจว่างั้น กูนี่ใจจะขาด
 
ด้วยแรงแห่งลีโอ และพญาเสือโคร่ง ทำให้แต่ละคนก็ เป็นแมวน้อยกันหมด
 
ในที่สุดก็มีพี่เจมส์ผู้ช่วยชีวิต มีแทร็กติกพิเศษ ช่วยชีวิตกูออกมาได้
 
และในวันต่อมา เรื่องนี้ก็กลายเป็นเรื่องทุเรศที่สร้างภาพลักษณ์สาวมั่นของกู หมดทันที
 
 
5.
อีโง่ ตาเซ่อ
ตอนนั้นปีสองมั้งถ้าจำไม่ผิด เลิกเรียนก็นัดกันไปเล่นไพ่กันที่หอเพือ่นคนนึง ไปกัน 4 คน
จะไปหอเพือ่นชื่อ ตงตง กัน ตอนไปถึงที่หอก็หูย ไม่คุ้นเลยกู............
ก็รอกันอยูแถวๆๆลานจอดรถแหละ กะเพือ่นสาวชื่อฝ้าย
ในระหว่างที่รอบักดิมฝ้ายก็ยืนเล่นไปตามปกติ
แต่ กูด้วยนิสัยชอบส่องกระจก ก็เดินดุ่มๆๆไปที่รถเก๋งคันหรูคันหนึ่ง
แล้วก็ส่อง ไม่ส่องอย่างเดียวเก๊กหน้าทำท่าถ่ายรูป (นี่นิสัยกู เพือ่นๆๆรู้ดี)
แล้วหยิบหวี หยิบแป้ง ลิป ขึ้นมาทาอีกต่างหาก
ไม่มีไรเกิดขึ้นกูสวยและ อ่าว....บักดิมมาเรียกกูและฝ้ายให้เดินไปไม่เกิน 5 ก้าว
......ปุ๊บๆๆ ได้ยินเสียงรถหรูคันนั้นสตาร์ท ขึ้น....
กูก็หันไป แม่ง.......เปิดกระจกให้กูเห็นว่าในรถมีคนเต็มรถเลยอ่า หัวเราะกูอีก
เซงสัดเลยค่ะ  แม่งอีบ้ากูอ๊าย อาย.........
-*-
 
 
 
อ้าวต่อไปเชิญคนประกาศความซวย เรื่องลับต่อๆๆ อย่างน้อยคนละห้าข้อ
ไม่ทำก็แม่งกูจะแช่ง 55+ เด๋วตามไปเช็คนะจ๊ะ
จะแช่งให้ไม่เหลือความสงบสุขเลยนะ
1.ไก่ ฟินวี
2.น้ำหวาน สาวหน้าม้า
3.โป้ย การตลาด
4.พี่รุจ 55+ เส็ดแน่ (เสดสาด)
5.ฝ้าย เอแบค 55+
 
รีบๆนะเด๋วตามไปเช็คนะจ๊ะ......................
..............................................
..............................................ทุกๆๆคน
โชคดีหลังจากที่เผาตัวเองเส็ด 55+
 
04 febbraio

เรื่องเก่า เล่าใหม่

 
สวัสดีกับวันหนาวๆๆๆๆๆๆๆๆ....ในช่วงเวลาอันจะแสน
 
ว่าง และว่างปล่าว.....
 
ตอนนี้หายป่วยจากหลายๆๆอาการมีเรี่ยวแรงออกไปเต้นแร้งเต้นกาได้ตามปกติ
ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยปกติเท่าที่ควร อ่านะ
 
ช่วงนี้.เพือ่นเราหลายคน ก็กำลังหางานกัน บ้างได้แล้ว แม่งหาอีก แย่งตำแหน่งคนไม่มีงานทำ...
ทำไรวะ แต่ก็นะ คนเรา
"ย่อมเลือก สิ่งที่ดีที่สุดเพื่อ ตัวเอง"
 
เวลาที่มข. สำหรับเค้า มันสั้นไปหวะ ใจหาย
กลัวว่าสิ่งดีๆๆที่เคยได้เกิดขึ้น มันจะหายไปตามวันเวลาที่กำลังจะผ่านไป
นั่งดูรูปเพือ่น รูปเค้า รูปเก่าๆๆ
 
เศร้าหวะ
.................
จากอดีต .......
ความรัก เรากลายเป็นสิ่งที่มีตัวตนเห็นอยู่ได้ มีอยู่จริง....
แต่ทำไม.....
อะไรกลับกลายเป็นอย่างนี้
จะด้วยเพราะ เหตุผลมากมายที่ทำให้ "เรา"จะต้อง ไม่เป็นเราต่อไป
 
เสียใจกับอะไรหลายอย่างที่เกิดขึ้น
แล้วไง
ทุกวันยังคงเดินไป เค้ายังอยู่ที่เดิม ถึงพร้อม ถึงเวลาที่ควรจะไป ก็ก้าวขาแทบจะไม่ออก...
พี่ปุ้ย ยังคงเดินหน้าต่อไป ..
ถูกต้อง คนใจแข็ง เท่านั้นจริงๆๆที่จะชนะเค้าทำถูกแล้ว
 
เคยถามตัวเองว่า เค้ากล้าที่จะรักเราได้ขนาดนั้น เราทำเค้าขนาดนั้น แล้วเค้าทำเราขนาดนี้
ทำไม........
วันนี้"เรา"ยังคงอยู่..อย่างเดิมที่เคยอยู่?
เพื่ออะไร เพราะอะไร
ชินหรอ....รักหรอ........
 
พยายามมองตาพี่ทุกครั้ง คำตอบที่ได้ แววตา..และรู้สึกได้จิงๆ
คือ เหมือนพี่ก็ยังรัก แต่ด้วยเพราะอะไร
ต้องแสดงออกอย่างนี้
 
ส่วนกู...คำตอบที่ได้ก็ยังยืนยันได้ว่า รัก รักเหมือนอย่างที่เคยเป็น
แม้ว่าจะเจออะไร ร้ายดีกับพี่
ดูคล้าย กับผู้หญิงโง่คนนึงเลยก็ไม่ปาน
 
แล้วยังไง ก็มันเป็นอย่างนั้นจิงๆ
 
เมื่อถาม......พี่กล้าตอบ.........คำบางคำ...
ในคืนก่อนที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน (3 กพ 50)
มันคือ คำยืนยันหรอ
แตงโมไม่ได้ร้องไห้เหมือนอย่างเคย แล้ว
นะ
ไม่มีแม้แต่น้ำตาซักหยดเลยจิงๆๆ
ห้องเงียบๆๆทั้งวันกับ หน้าจอคอม....
ข้าวโพดที่ซื้อมาฝากพี่เมื่อวาน ที่พี่ปุ้ยกินไปหน่อยนึง
แตงโมกลัวพี่หิว แตงโมเอามากินต่อแล้ว .........
แล้ว
กูเสียใจ........
 
*******************
ภาพที่ขึ้นสไลด์ น่าจะบอกอะไรบางอย่างได้ดี......
 
วันเวลา ได้นำพาทุกอย่าง ได้นำทางเราสู่ความรัก
เริ่มต้นความสัมพัน สองเราให้ยืดยาว จะเดินร่วม ตลอดไป
 
วันเวลาไม่เคยจะหวนกลับ ฝาดเพียงรอยทาง แห่งความหลัง
ถึงแม้เราตั้งใจ ควบคุมมันเท่าไหร่ แตมันไม่ดีขึ้นมาเลย
 
***
ได้มองเธอทุกครั้ง(ทุกวัน ทุกคืน) ในหัวใจฉันยังเจ็บ
ยังคงคิดถึงวันเรารักกัน.......................................
................................................................
..............................................................
แต่มาถึงวันนี้
ถึงเวลาต้องจากกัน ไม่มีวันเวลานั้นแล้ว........
 
*********
เวลาจะรักษาใจเราเอง
 
 
 
26 gennaio

วันที่ฉันป่วย และเรื่องซวยๆ

 
อ่านะ
 
หลังจากที่ไหล่หลุก ซึ่งตอนนี้ เริ่มดีขึ้น
 
เรื่มช่วยเหลือตัวเองได้มากขึ้น
 
และอาบน้ำได้
 
แต่โทรสับก็ไม่ได้คืน ซวยส่งอีกรอบ
 
***
ดีใจ รู้สึกดีที่เพื่อนบางคน นั้นคอยช่วยเหลือ ถามไถ่
 
หาข้าวมาให้กิน ทำให้รู้ว่า เราก็มีค่าสำหรับคนอื่น
 
อย่างน้อยเค้าคิดถึงเรา
 
วันเวลาผ่านไปช้าๆๆ หิวข้าว หาไรกิน(จากตู้เย็น)
 
กินยา ง่วง แล้วก็นอน
 
ขึ้นมานั่งเล่นเน๊ต ทั้งวันนอกเหนือจากเวลานอน
 
เบื่อหวะ แม่งทำอะไรก็ไม่ได้ อยากไปไหนก็ไม่ได้ไป
 
เศร้าชีวิต
 
รอ รอ ต่อไป หรือจะขวนขวาย หาสิ่งใหม่ๆดีๆในชีวิต
 
คิดมาก เริ่มงง วุ่นวาย
 
กูเขียนไรนี่ อยากบ่น
 
ไปละ ไปฝันต่อ ไปเพ้อเจ้อ
 
สวัสดี(อุตส่าห์อ่านมา แม่งขอโทษด้วยที่มันไม่มีแก่นสารไรเลย)
 
แตงโม แสนโทรม
21 gennaio

วันที่เทอหายไป

 
เหอๆพึ่งกลับมาจากดูละครคณะ ก็ตีหนึ่งกว่าแล้วอ่า
 
กลับมาก้ ไม่เจอเค้า
 
อีตอนแรกว่าจะโทรบอกอยู่แต่ลืมเอาโทรสับไป(ที่ยืมชาวบ้านมา)
 
...................
 
เราหายไปตั้งนาน เค้าไม่หาเรารึไงวะ
 
ตอนขับรถผ่านหน้าร้านที่เค้าเล่นเกมประจำก็ไม่เห็นรถ
 
จะโทรหาก็โทรออกไม่ได้
 
แถมลบ email เค้าไปแล้วสิ
 
จา add ใหม่ก็ลองแล้วแต่ไม่ได้
 
เอาไงดีวะ
 
.........................................................
บรรยากาศเป็นไงก็ไม่รู้
เงียบๆๆ ทั้งที่ตอนเค้ายังอยู่เราก็ไม่ได้คุยกันซักเท่าไหร่
จู่ๆก็คิดถึงหวะ พี่หายไปไหนวะ
 
ในห้องมีร่องรอยว่าพี่เข้ามาแล้ว
แต่ก็ออกไปข้างนอกอีก
 
แอบเป็นห่วงอยู่นะ ไปไหนอ่า
 
 
 
พี่ปุ้ย อยู่ไหน
 
 
 
 
 
 

Bad day

 
อืมนะ
ตอนนี้เป็นที่รู้ๆกันว่า
 
ฉันกลายเป็นคน แขนเดี๊ยง  ทำอะไรไม่สะดวกมากยาย
 
จะติดต่อไครก็ลำบากยิ่งนัก เพราะ
 
โท ระ สับ กรู หาย (ตอนไปโรงบาลนั่นไง)
 
ขอบ่นว่า
 
กูหิวข้าว.....................................................มากมาย
 
อยากสระผม...............................................หัวเม้นเหม็น
 
อยากอาบน้ำ...............................................ไม่อาบมา เข้าวันที่2แล้วนะ กระดิกแขนมะได้อ่า
 
กูเจ็บแขน..................................................ทำอะไรก็เจ็บกระเทือนตลอด
 
เพลีย.......................................................นอนก็ไม่หลับ มัวแต่เจ็บแขน
 
ขอให้ครั้งนี้เป็นการฟาดเคราะห์ต้นปี เพื่อสิ่งดีๆจะได้เข้ามาแล้วกัน
 
เพื่อนๆก็เป็นห่วงกรูหน่อย ออนเอ็มบ่อยๆๆเผื่อจะได้ฝากซื้อข้าว
 
เรียกมาขอความช่วยเหลือ
 
ขอบคุณนะจ๊ะ
13 gennaio

ขอถามสักหน่อย

เธอก็อยู่ตรงนี้ เหมือนเงา
แต่ฉันก็ยังคงเหงา ไม่รู้ทำไม
ว่าทำไมจึงยัง อ้างว้าง
เหมือนเธอไม่เคยมีใจ
และไม่เคยจะมองฉันเลย หรือไร
ฉันก็อยู่ตรงนี้ เหมือนเคย
แต่เธอก็ยังคงเฉย เธอคิดอะไร
ก็อะไรที่เธอค้นหา
ทุกวันเธอมองผ่าน ฉันไป
"คิดถึงใครอยู่ หรือว่าเธอหาใคร"

*****

อยากจะขอถาม สักหน่อย
สิ่งที่เธอหวัง ในใจ
หากเธอต้องการคนอื่น
แล้วมาคบกันทำไม
อยากจะขอถาม สักหน่อย
หากว่ายังมี น้ำใจ
วันนั้นที่เธอบอกกัน
ที่ว่ารัก นั้นยังจริงอยู่
บ้างไหม

มีแค่ความผูกพัน เลื่อนลอย
และฉันต้องทนต้องคอย
จนถึงเมื่อไหร่
ก็ในใจที่เธอให้ฉัน
ฉันเป็นแค่คนอยู่ ข้างกาย
แล้วที่เธออยู่ เพราะต้องการอะไร
****

อยากจะขอถาม สักหน่อย
สิ่งที่เธอหวัง ในใจ
หากเธอต้องการคนอื่น
แล้วมาคบกันทำไม
อยากจะขอถาม สักหน่อย
หากว่ายังมี น้ำใจ

วันนั้นที่เธอบอกกัน
ที่ว่ารัก นั้นยังจริงอยู่
..บ้างไหม..

"อยากรู้ว่าใจเธอนั้น
ยังจะรักยังมีฉันอยู่ บ้างไหม..."

 

 
 
กาลครั้งหนึ่งกับความรัก
สำหรับวันนี้มันไม่สดใสอย่างเดิมอีกแล้ว ก็ไงหละคนเราเนอะมันไม่สามารถบังคับใครมารักเราได้หรอกให้ตายสิ
บางครั้งคำตอบบางอย่างเราก็รู้อยู่แล้ว ถึงถามไปเค้าตอบหรือไม่ตอบก็มีค่าเท่ากันแหละ ไม่ต่างกัน
อ้อ
จะต่างกันอยู่ก็ตรงที่ว่าตอกย้ำความรู้สึกแย่ๆให้ชัดเจนขึ้นขึ้น
เสียใจไปวันๆๆ น้อยใจใครหละจะรู้ เสียใจไปก็เท่านั้น ระบายใส่บล๊อคแก้เซง ใครจะมาสนใจ
ชีวิตเดิมๆๆที่เคยทิ้งใครต่อใคร ง่ายจิง แล้ววันนี้แค่เลิกรัก อย่างที่เค้าอยากให้เราทำ
 
ทำไงหละ ทำไม่เปนหรอก
ความรู้สึกดีๆที่เคยผ่านมา ทำให้รู้สึกได้เรื่อยๆๆว่ารัก
ผ่านมาแล้วผ่านไป รู้สึกได้ง่ายๆจากการกระทำที่จัดเจนจากเค้า
ทำใจยังไง
ได้แต่หลอกตัวเองไปวันๆๆหรอ เพราะยังเห็นเค้าอยู่กับเราอย่างนี้
อยากจะทำอย่างเคยๆที่เคยทำก็ แง่ว....ไม่ได้ ใครเค้าจะยอมให้เราวีนแล้วนั่งเฉยๆ
วีนคืนตลอด จะว่าบัดซบก็ไม่ได้ เฮ้อ นี่หรอชีวิตเรา มันตกต่ำยากเย็นขนาดนี้เลยหรอ
ผีเข้า ผีออก เลิกเป็นผีเหอะ........
จะเที่ยว----ถึงไม่พอใจแล้วว่ามั๊ย
จะเล่นเกมส์ไม่สนใจ----ไม่ชอบแล้วว่ามั๊ย
จะไม่ตามรับตามส่ง-----ลำบากแล้วบ่นมั๊ย
จะไม่ไปกินข้าวด้วยเลยซักครั้ง----น้อยใจแล้วด่ามั๊ย
คอยดูแลเสมอมาไม่เคยเรียกร้องอะไร
มันมากเกินไปใช่มั๊ยถึงเปนอย่างนี้
น้อยใจชีวิต ทีทำคนอื่นได้ ทิ้งใครไปเคยจะร้องไห้เสียใจมั๊ย ไม่มี
พอมาทีนี้ ตายตลอด เอาไง อาภัพจิงชีวิต
เหมือนรัก แล้วรักกูมั๊ย
ขอร้อง
บอกหน่อยเถอะ เบื่อ............
*******************************************
 
 
เธอก็อยู่ตรงนี้ เหมือนเงา
แต่ฉันก็ยังคงเหงา ไม่รู้ทำไม
ว่าทำไมจึงยัง อ้างว้าง
เหมือนเธอไม่เคยมีใจ
และไม่เคยจะมองฉันเลย หรือไร
ฉันก็อยู่ตรงนี้ เหมือนเคย
แต่เธอก็ยังคงเฉย เธอคิดอะไร
ก็อะไรที่เธอค้นหา
ทุกวันเธอมองผ่าน ฉันไป
 
"คิดถึงใครอยู่ หรือว่าเธอหาใคร"
อยากจะขอถาม สักหน่อย
หากว่ายังมี น้ำใจอยากจะขอถาม สักหน่อย
สิ่งที่เธอหวัง ในใจ
หากเธอต้องการคนอื่น
แล้วมาคบกันทำไม
อยากจะขอถาม สักหน่อย
หากว่ายังมี น้ำใจ
วันนั้นที่เธอบอกกัน
ที่ว่ารัก นั้นยังจริงอยู่
บ้างไหม

มีแค่ความผูกพัน เลื่อนลอย
และฉันต้องทนต้องคอย
จนถึงเมื่อไหร่
ก็ในใจที่เธอให้ฉัน
ฉันเป็นแค่คนอยู่ ข้างกาย
แล้วที่เธออยู่ เพราะต้องการอะไร
 
 
 
อยากจะขอถาม สักหน่อย
หากว่ายังมี น้ำใจ
วันนั้นที่เธอบอกกัน
ที่ว่ารัก นั้นยังจริงอยู่
บ้างไหม

อยากรู้ว่าใจเธอนั้น
ยังจะรักยังมีฉันอยู่ บ้างไหม...
 
09 gennaio

"แควน" มากกว่าเพื่อน ไม่ใช่แฟน ไม่ใช่กิ๊ก แต่เป็นควาย

 

 

วันนี้มาแนะนำศัพท์ใหม่กัน นะคะพี่น้อง

 

 "แควน" แรง..แซง กิ๊ก.......555+

เป็นศัพท์ใหม่ที่มาแรงคู่กับคำว่ากิ๊ก แต่มี level ที่ต่ำกว่า

 

 

รากศัพท์มาจากคำว่า "แฟน" + "ควาย"

หมายความว่า มากกว่าเพือ่น ไม่ใช่แฟน แต่เป็นควาย

 

 

อธิบายได้ว่า คอยรับใช้ดูแล ซื่อสัตย์เหมือนสัตว์เลี้ยง

ห่วงหา อาทร ทรหด อดทน เยี่ยงควาย

ไม่ได้ผลประโยชน์ใดๆทั้งสิ้นจากฝ่ายตรงข้าม

เนื่องจากไม่สามารถยกระดับให้เป็นกิ๊กได้ แต่ฝ่ายตรงข้ามรู้สึกเห็นใจ

 

 

หากเรียก "ไอ้ควาย" เฉยๆถือว่าไม่ให้เกียรติ

จึงต้องนำคำว่า แฟน มารวมเข้ากับ ควาย

จึงได้คำว่า "แควน" มาด้วยประการฉะนี้แล

 

 

********

จบกรู

ปล.แล้วตรูเป็น "แควน" ป่าววะ 

 
เสื้อผ้า หน้าผม เข้ามาlinkได้เลย